در یک اتاق تاریک  روبه دریا ، لب  پنجره  نشسته و به موج دریا خیره شده ام، موجی که صدایش  تنهایی مرا شکسته است. نور ماه افتاده روی  دریا ، رنگ ماه به قدری زیباست که نمی  توان تصورش را کرد.

حالا در  این تنهایی وکنار دریا کسی  نیست که همدردم باشد و درد دلم راگوش کند ، دردی که اگر  باز کنم و  بگویم اشکها را جاری می کند. دردی که سالها در این سینه مانده است و نمی  توانم به کسی بگویم که مرا درک کند، مانده ام به که گویم  که نمی  توانم بدون او زندگی  کنم. دلم  می  خواهد  دست کسی را که دوستش دارم را آسوده بگیرم و به جایی بروم که فقط  او باشد  و من ...

دلم می  خواهد  شب و روز   در کنار من  باشد، دوست دارم  زندگیم را در  کنار  او  سپری کنم  زندگی  در کنار او  برایم لذت بخش  است، می  خواهم  هر صبح که از  خواب بیدار می شوم و چشم باز می کنم فقط او را ببینم و بگویم دوست دارم، دلم می خواهد شب ها فقط به او شب بخیر بگویم  و بوسه بر لبانش بگذارم و  موهایش را نوازش کنم ... ای کاش ای کاش...

چند سال بیشتر از عمرم باقی نمانده است، خدایا بگذار  تا بتوانم با او باشم،  نمی خواهم  به غیر از من کسی دست نوازش بر سرش بکشد.

نمی دانم چه چیزی در وجودش هست که مرا شیفته خود کرده است.

حالا دیگر مانده ام بدون او چگونه زندگی کنم...